Greek mothers · Greeks teaching

Supply teacher: η αρχή

Ας γράψω λοιπόν κι εγώ την εμπειρία μου. Όσοι αντέξετε να διαβάσετε, σας συμβουλεύω να έχετε ανοιχτό μυαλό. Αυτά που έκανα εγώ δεν είναι μονόδρομος. Αυτά που εγώ βρήκα δύσκολα, μπορεί για άλλον να είναι εύκολα. Επίσης, ήμουν πάρα πολύ αργή και δεν είχα και κανέναν να συμβουλευτώ στην αρχή. Είχα μικρά παιδιά και μια καλή δουλειά στην Ελλάδα και δεν ήθελα καν να βρίσκομαι εδώ. Επίσης, δεν είμαστε όλοι το ίδιο έξυπνοι ούτε το ίδιο αποφασιστικοί.

Ήρθα στην Αγγλία το 2012 (αύριο κλείνω 4 χρόνια εδώ, δεν ξέρω τι να μου ευχηθώ). Ο σύζυγός μου ήταν ήδη εδώ και εργαζόταν. Εγώ μια χαρά ήμουν στην Ελλάδα, ήμουν μάλιστα διορισμένη και καθόλου δεν ήθελα να φύγω. Ο σύζυγος επέμενε και, τελευταία, έχω αρχίσει να αναγνωρίζω ότι μπορεί και να έκανε καλά (αφού του έκανα το βίο αβίωτο τόσο καιρό). Τους μήνες πριν την αναχώρησή μου από την Ελλάδα έψαχνα να βρω τι μπορώ να κάνω στην Αγγλία επαγγελματικά. Η λογική μου μού έλεγε ότι ως καθηγήτρια Αγγλικών δεν θα είχα και πολλές ελπίδες να εργαστώ. Έμπαινα σε διάφορα forums και ρωτούσα. Groups στο facebook ούτε είχα βρει ούτε υποπτευόμουν ότι υπήρχαν καν. Ήμουν σχετικά άτυχη καθώς έπεσα σε άσχετους που έκαναν τους πολύξερους. Μια τέτοια άσχετη λοιπόν, η οποία ζούσε στην Αγγλία ήδη 20 χρόνια, μου είπε ότι δεν μπορώ να διδάξω τίποτα εδώ χωρίς PGCE. Το PGCE όμως κόστιζε περίπου 10.000 λίρες, οπότε το απέρριψα. Επίσης, υπήρχε μια σχετική άρνηση από τους έμπειρους να βοηθήσουν, λες και είχαν πνευματικά δικαιώματα επάνω στην εμπειρία τους. Γι’ αυτό κι εγώ βοηθάω όσο μπορώ. Αδιακρίτως. Σου λέω τι έκανα. Εσύ μετά κάντο ό,τι θες.

Τυχαία, μέσα από το forum pde.gr διάβασα για το QTS. Μίλησα με το Teaching Agency, ζήτησα από τη σχολή μου να μου στείλει βεβαίωση πτυχίου (δεν αξιώθηκα ποτέ να παραλάβω το κανονικό μου πτυχίο) και μεταπτυχιακού (με σφραγίδα Προέδρου, καθώς ήταν για το εξωτερικό), ζήτησα και αναλυτικές βαθμολογίες, πήρα και βεβαίωση προϋπηρεσίας, τα μετέφρασα όλα στο British Council (και μάλιστα ζήτησα και 5-6 αντίγραφα νομίζοντας ότι κάπου θα μου χρησιμεύσουν – τι αθώα), συμπλήρωσα την αίτηση (με τη βοήθεια ενός καλού ανθρώπου που είχε κάνει τη διαδικασία λίγες εβδομάδες πριν), τα έστειλα αρχές Σεπτεμβρίου και μέσα σε 6 εβδομάδες είχα το QTS μαζί με το teacher reference number.

Τον πρώτο χρόνο στην Αγγλία δεν έκανα σχεδόν τίποτα. Προσπαθούσα να βοηθήσω τα παιδιά μου να προσαρμοστούν. Πήγαιναν στο Nursery και έκλαιγαν κάθε μέρα ανελλιπώς από Νοέμβριο μέχρι και Μάρτιο. Τις 3 ώρες την ημέρα που έλειπαν, εγώ έστελνα βιογραφικά και αιτήσεις (δεν σκοτωνόμουν κιόλας, θα έστειλα συνολικά καμιά δεκαριά όλο το χρόνο). Κανένας ποτέ δεν μου απάντησε. Η αυτοπεποίθηση στα πατώματα. Παράλληλα, ήμουν και εντελώς αντικοινωνική, δεν μου άρεσαν οι Άγγλοι, δεν έκανα φίλους καθόλου και γενικώς τα είχα ψιλοπαρατήσει και ονειρευόμουν τη μεγάλη επιστροφή στην Ελλάδα. Εντωμεταξύ όμως, μέσω LinkedIn, είχαν επικοινωνήσει μαζί μου κάποιοι recruiters οι οποίοι μου είπαν πως πρέπει οπωσδήποτε να εργαστώ εθελοντικά, αλλιώς δεν πρόκειται να βρω δουλειά. Άρχισα λοιπόν να στέλνω e-mails σε δημοτικά σχολεία της περιοχής μου για να εργαστώ εκεί εθελοντικά. Πάλι κανένας ποτέ δεν μου απάντησε. Μια καλή κυρία που με λυπήθηκε μου είπε ότι είναι καλύτερα να πηγαίνω αυτοπροσώπως σε κάθε σχολείο γιατί οι head teachers σπανίως διαβάζουν e-mails τέτοιου είδους, καθώς είναι πολύ μεγάλος ο φόρτος εργασίας του. Εγώ προφανώς θυμόμουν τον διευθυντή μου στη Ναύπακτο ο οποίος έφευγε στις 12 από το σχολείο και πήγαινε για τάβλι στο καφενείο απέναντι από το σπίτι του.

Τον Νοέμβριο του 2013, ένα χρόνο μετά δηλαδή, αλλάξαμε σπίτι. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού που νοικιάσαμε έτυχε να είναι δασκάλα και μάλιστα ήταν κάποτε δασκάλα στο σχολείο της γειτονιάς. Έτσι λοιπόν, πήρα το θάρρος και πήρα τηλέφωνο στο σχολείο (το οποίο είναι outstanding, δήλαδή έχει το ανώτατο OFSTED rating) χρησιμοποιώντας το όνομά της, και έκλεισα ένα ραντεβού για να συζητήσω πώς θα μπορούσα να εργαστώ εθελοντικά εκεί. Πού να φανταστώ ότι οι γνωριμίες παίζουν ρόλο και στην Αγγλία! Αμέσως κανονίστηκε και μάλιστα ήταν και πολύ χαρούμενοι!!! Με έβαλαν σε Year 2. Να διευκρινήσω εδώ ότι όταν λέμε πως πρέπει να εργαστούμε εθελοντικά σε σχολείο δεν εννοούμε ότι θα κάνουμε εμείς μόνοι μας μάθημα. Πιο πολύ ως teaching assistant εργάζεσαι. Πάραλληλα, πήγα και σε άλλα δύο σχολεία (ένα των παιδιών μου και ένα academy όπου πήγαινε το παιδί μιας γειτόνισσας) τα οποία επίσης με δέχτηκαν. Εγώ παρέμεινα στο πρώτο σχολείο όπου πήγαινα δύο φορές την εβδομάδα πήγα όμως και 5-6 φορές στο academy. Απέρριψα εντελώς το σχολείο των παιδιών μου για προφανείς λόγους.

Βλέποντας πίσω, δεν έκανα τη σωστή επιλογή. Δεν έπρεπε να ξεκινήσω από το outstanding σχολείο. Αν είχα ξεκινήσει από το σχολείο των παιδιών μου (το οποίο ήταν good και σε υποβαθμισμένη περιοχή, οπότε είχε και καλύτερη χρηματοδότηση) μπορεί να με είχαν προσλάβει κιόλας. Ήδη τώρα πια που έχουμε μεταφέρει τα παιδιά σε άλλο, πολύ καλύτερο σχολείο, εργάζομαι στο παλιό τους συχνά. Στο outstanding σχολείο δεν σε προσλαμβάνουν εύκολα, όλοι οι δάσκαλοι σε τέτοια σχολεία θέλουν να εργαστούν.

Τέλοσπάντων, ο εθελοντισμός κράτησε 6 εβδομάδες, κατά τις οποίες πήγαινα 2 φορές την εβδομάδα στο Year 2. Στο τέλος της 6ης εβδομάδας ο δάσκαλος της τάξης, ο οποίος προφανώς είχε βαρεθεί μια άγνωστη να τον παρακολουθεί, μου είπε ότι είμαι ήδη έτοιμη και ότι δεν καταλαβαίνει γιατί ξοδεύω τον χρόνο μου σε μια απλήρωτη δουλειά αντί να πάω στο πρακτορείο με το οποίο συνεργάζεται το σχολείο και να ξεκινήσω να κάνω supply teaching. Εγώ εντωμεταξύ δεν είχα ιδέα τι είναι το supply teaching. Έδωσε λοιπόν τις απαραίτητες συστάσεις και πήγα για τη συνέντευξη. Το πρώτο μου αυτό πρακτορείο ήταν το Academic Appointments. Είναι γνωστό εδώ στο West Yorkshire (α, δεν έχω αναφέρει κάτι πολύ σημαντικό: μένω στο Leeds). Όλοι φαίνονται πολύ ευχαριστημένοι από αυτό, εμένα δε μου άρεσε. Ήμουν όμως και πολύ αγχωμένη εκείνους τους πρώτους μήνες. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι πώς θα τα κατάφερνα αν δεν είχα κάνει και την εθελοντική εργασία.

Η συνέντευξη ήταν στις 3 Ιανουάριου. Στις 6 Ιανουάριου 7:15 το πρωί χτύπησε το τηλέφωνο. Μου είπαν να πάω σε ένα σχολείο για teaching assistant. Ok, γιατί όχι; Να γιατί όχι: Κατ’αρχήν, στη συνέντευξη με είχαν ρωτήσει σε ποιές περιοχές θα ήθελα να εργάζομαι. Τους είπα. Το αγνόησαν. Η πρώτη μου δουλειά ήταν σε περιοχή 45 λεπτά οδήγηση μακριά (αυτό είναι πολύ για το Leeds). Εγώ, το αγνό πλάσμα, όταν είπα το “ναι” στο τηλέφωνο, δεν φαντάστηκα ότι θα με στείλουν σε άσχετο μέρος, πίστευα ότι για να με στέλνουν εκεί, θα είναι μέσα στις περιοχές που δήλωσα ότι προτιμάω. Και οδηγούσα, οδηγούσα και τελειωμό δεν είχε. Επίσης στη συνέντευξη με είχαν ρωτήσει αν θα ήθελα να εργαστώ με SEN (Special Educational Needs). Είχα πει οχι. Η πρώτη μου δουλειά ήταν με ένα παιδάκι που είχε το καημένο και Down’s Syndrome ΚΑΙ Tourette’s. Αφού έφαγα αρκετό βρίσιμο (και φτύσιμο), έκανα 2 ώρες να φτάσω στο σπίτι στην επιστροφή (χάθηκα, αυτό εξακολουθεί να μου συμβαίνει πάντα) και πήρα το πρακτορείο τηλέφωνο για να τους διευκρινήσω πού θέλω να εργάζομαι μήπως και δεν το είχαν καταλάβει. Μου είπαν ότι μια χαρά το είχαν καταλάβει και ότι αυτοί ούτως ή άλλως θα με παίρνουν τηλέφωνο για οτιδήποτε κι εγώ μπορώ απλά να λέω όχι! Οκ. Απλά πράγματα, έπρεπε απλά να μάθω να λέω “όχι”!

Οι επόμενοι δύο μήνες κύλησαν περίπου έτσι, απλά ήμουν πολύ πιο υποψιασμένη και πιο επιλεκτική. Το αρχικό άγχος όλο και μειωνόταν και αισθανόμουν πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση μέσα στην τάξη. Δεν δέχτηκα πολλές θέσεις t.a., πήγαινα συνήθως δασκάλα. Με έστελναν σε ψιλοχάλια σχολεία και, γενικά, δεν υπήρχε πολλή δουλειά. Κοιτάζοντας πίσω, χαίρομαι που οι πρώτοι μήνες ήταν με ένα πρακτορείο που δεν μου άρεσε. Ουσιαστικά “έκαψα” ένα πρακτορείο που δεν με ενδιέφερε και συνέχισα ως έμπειρη σε άλλα που με ενδιέφεραν. Ξέχασα να αναφέρω ότι το ημερομίσθιό μου ήταν 90 λίρες.

Τον Μάρτιο, στο σχολείο των παιδιών εργαζόταν ένας supply teacher, ο οποίος είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον ένα μου γιο και κάθε μέρα μου έπιανε την κουβέντα και μου έλεγε τα κατορθώματά του. Έτσι λοιπόν, κουβέντα στην κουβέντα, μιλήσαμε και για τα επαγγελματικά μας και μου πρότεινε να πάω στο δικό του πρακτορείο, το Celsian Education.

Πιστεύω ότι με το Celsian έγινα πραγματική supply teacher. Μου πρόσφεραν 120 λίρες την ημέρα και με έστελναν σε πολύ καλύτερα σχολεία. Ήταν πολύ πιο οργανωμένοι και με ενημέρωναν και από την προηγούμενη μέρα σε πολλές περιπτώσεις. Συνεχίζω με το Celsian μέχρι και σήμερα, όπου πλέον παίρνω 130 λίρες την ημέρα και πηγαίνω σε συγκεκριμένα σχολεία που με ζητάνε. Έχω γραφτεί και σε δύο ακόμα πρακτορεία (το ένα μάλιστα με 140 λίρες την ημέρα) αλλά ακόμα δεν έχω καταλάβει αν αξίζουν όντως, οπότε δεν τα αναφέρω.

Έχω περάσει μέρες πολύ όμορφες σε αυτή τη δουλειά και μέρες-εφιάλτες. Έχει τύχει να θέλω να σηκωθώ να φύγω και να μη με ξαναδούν. Έχω πέσει σε καλές δασκάλες. Αλλά έχω πέσει και σε δασκάλες αχαρακτήριστες που μου δίνουν ένα πλάνο που δεν έχουν φτιάξει αυτές και δεν έχουν ιδέα τι πρέπει να κάνω. Δασκάλες που μου ζητάνε να εργαστώ πάνω σε ένα βιβλίο και ξεχνάνε να μου αφήσουν το βιβλίο. Δασκάλες που μου ζητάνε να κάνω ένα πείραμα, αλλά τα υλικά για το πείραμα δεν υπάρχουν πουθενά. Μου έχει τύχει να πρέπει να διδάξω Sampa, Ισπανικά, Tango, τραγούδια που δεν ξέρω ούτε έχω ακούσει ποτέ, Rugby…

Είναι μια δουλειά πολύ δύσκολη. Θέλει ταχύτητα και εξυπνάδα. Φεύγεις με άγχος να προλάβεις (αν είναι δυνατό) να είσαι στην ώρα σου. Δεν ξέρεις αν υπάρχει πλάνο, οπότε κουβαλάς και την έξτρα τσάντα με τα δικά σου. Δεν μπορείς να αποφασίσεις αν θέλεις πλάνο ή όχι (αν είναι ένα κακό πλάνο αλλά υπάρχει, θα πρέπει να το ακολουθήσεις). Δεν ξέρεις αν θα έχεις t.a. μέσα στο τμήμα. Δεν μπορείς να αποφασίσεις αν θέλεις t.a. πραγματικά (ανάλογα με τις συνθήκες, μπορεί να μη θέλεις και μάρτυρες 🙂 ). Αν τα παιδιά είναι ήσυχα, καλώς. Αν δεν είναι; Θα προλάβεις εγκαίρως να δεις/οργανώσεις το πλάνο και να μάθεις το behaviour policy και όλα αυτά τα μικρά tips που θα κάνουν τη μέρα σου ευκολότερη (ποιοι είναι οι φερέγγυοι μαθητές, ποιους να προσέχεις, τι συνηθίζει να κάνει ο δάσκαλος της τάξης σε κάθε περίπτωση, ποιος είναι υπεύθυνος για τι κλπ…); Δεν θέλεις να φανείς σαν χαμένος μπροστά στα παιδιά, τα οποία αμέσως θα το εκμεταλλευτούν. Αν δεν το έχετε προσέξει, ή το έχετε προσέξει και το έχετε πάρει προσωπικά, οι μόνιμοι δάσκαλοι του σχολείου δεν μας πολυμιλάνε, στο staff room μας στραβοκοιτάζουν και αν θέλετε καφέ πάρτε τον από το σπίτι. Το marking policy είναι διαφορετικό σε κάθε σχολείο και δεν έχεις ιδέα τι ώρα θα τελειώσεις με το διόρθωμα.

14937794_10154220188958353_63691487_n

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες. Υπόσχομαι πάντως σύντομα να γράψω έναν οδηγό για το τι πρέπει να κάνει ο supply teacher για να τον ξαναζητήσει το σχολείο και για το τι πρέπει να περιέχει το μαγικό τσαντάκι μας. Ευχαριστώ πολύ όσους άντεξαν και διάβασαν μέχρι εδώ. Είστε ήρωες.

Advertisements

28 thoughts on “Supply teacher: η αρχή

  1. Εσύ είσαι ηρωίδα που τα αντέχεις. Κάποιοι έχουμε το qts αλλά δεν τολμάμε να κάνουμε αίτηση. Καλή συνέχεια.

    Liked by 3 people

  2. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις πληροφορίες, βοηθάτε περισσότερο κόσμο απ’ ό,τι φαντάζεστε! Καλή δύναμη και καλή συνέχεια 🙂

    Liked by 2 people

  3. Εκπληκτικό άρθρο και ταυτίζομαι τόσο πολύ σε όσα γράφεις! Μεταφέρεις με εκπληκτικό τρόπο την πραγματικότητα που έζησα και ζω τον τελευταίο χρόνο στην Αγγλία και ομολογουμένως απολαμβάνω κάθε στιγμή όσο δύσκολα και αν είναι! Aνυπομονώ για τα επόμενα!

    Liked by 2 people

    1. Γιατί όσοι βγαίνουμε έξω μας αρέσει να γράφουμε;; Μάλλον η ανάγκη να εκφραστούμε μας κάνει δημιουργικούς !! ‘Ολοι οι Έλληνες μετανάστες γράφουμε το ίδιο.Σταράτα και παθιασμένα.Αγαπώ που είμαι ‘Ελληνας στην Αγγλία.!!!Αγαπώ σας όλους που περνάτε ότι κι εγώ…Δεν θα μας άλλαζα ποτέ και για τίποτα.

      Liked by 2 people

  4. Ευχαριστούμε πολύ.Εκπληκτικό το άρθρο! Με βοήθησες και μένα πολύ! Είμαι για μαστερ (ΤΕSOL) εδώ και σκέφτομαι να κάνω αίτηση για qts (γερμανική φιλ. τελείωσα) αλλα δεν είχα ειλικρινά ιδέα για όλα αυτα.
    Να ΄σαι πάντα καλά!

    Liked by 2 people

  5. απο τα πιιο to the point post! ανυπομονω για τα επομενα σας! μου φαινεται βουνο το supply teaching, hats off λοιπον!

    Liked by 2 people

  6. Είμαι σίγουρος ότι το παιδί με down και tourette’s που σου έτυχε την πρώτη μέρα, έχει απείρως μεγαλύτερη αντίληψη και ικανότητα από σένα. Είμαι επίσης σίγουρος ότι δείχνει μεγαλύτερη θέληση απ’όση έχεις εσύ για τον βιοπορισμό σου. Διδάσκω σε σχολείο SEN στο Λονδίνο, και όσα διαβάζω δεν είναι απλά ντροπή για το επάγγελμα και αθλιότητα για έναν λειτουργό, αλλά κάτι παραπάνω. Αν μπορούσα να σε αναφέρω σε ανώτερο εκπαιδευτικό όργανο, θα το έκανα σίγουρα. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Αγγλίας είναι αρκετά σάπιο και έχει αρκετά θέματα, αλλά όχι λιγότερα απ’όσα κουβαλάς ως νοοτροπία. Φαίνεται ότι θαυμάζεις τον διευθυντή από τη Ναύπακτο. Είναι πραγματικά άθλια όσα γράφεις, και κυρίως άθλια για όσους σέβονται τη δουλειά τους και το λειτούργημά τους και παλεύουν αληθινά να σταθούν. Είναι πολύ πιθανό να σβήσεις το μήνυμα. Εγώ πάλι θα σου πρότεινα να σβήσεις το βιογραφικό σου, γιατί με το ζόρι ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του.

    Like

    1. Μα αυτή είναι η προσωπική εμπειρία της συναδέλφου, εσείς που γνωρίζετε αν όλα αυτά δεν ισχύουν; Κι εγώ συνάντησα αρκετές από τις δυσκολίες που αναφέρει και τα παράτησα στην προσπάθειά μου να εργαστώ στο UK. Θαυμάζει τον διευθυντή της Ναυπάκτου; Μα τι λέτε; Από που φαίνται αυτό; Το σχόλιό σας αποτελεί παράδειγμα κομπλεξισμού. Αφήστε το να το διαβάσουν όλοι ώστε να κρίνουν.

      Liked by 1 person

    2. Καλημερα Μasha,
      Πηρα το θαρρος να απευθυνθω σε σενα,αφου διαβασα ολα οσα αναφερεις..
      Θα ηθελα τη συμβουλη σου σε μερικα θεματα παρακαλω.Αρχικα, να πω οτι ειμαι φιλολογος Ε.Α (Μεταπτυχιακο στη Δυσλεξια) και δουλευω στην Ελλαδα 7 χρονια σαν αναπληρωτρια (τμηματα ενταξης και Ειδικα Γυμνασια εσχατως). Θα ανεβω Μαντσεστερ το καλοκαιρι,ειναι ηδη εκει ο συντροφος μου,αρα υπαρχει μονιμη κατοικια. Εκανα αιτηση για το qts και μου το στειλανε.Μεταφρασεις επισημων εγγραφων εχουν γινει και οταν ανεβω θα κανω ενεργειες για το National Insurance Number.
      Φυσικα θα ηθελα αν τα καταφερω να εργαστω ως SEN teacher αποκλειστικα καποια στιγμη.Θα ηθελα να μου πεις πώς πρεπει να κινηθω ακριβως.Να ακολουθησω τα βηματα που περιγραφεις σε ενα αλλο post σου?Με τη γλωσσα τι γινεται,δλδ οφειλω να τη μιλαω απταιστα??
      Προκαταβολικα ευχαριστω

      Liked by 1 person

    3. Masha, ενας καλός εκπαιδευτικός δεν επιτίθεται σε κάποιο που απλώς γράφει κάτι, για να δωσει καποιες συμβουλες. Ειναι λογικό όλοι να εχουμε προτιμησεις σε γνωστικα αντικειμενα, ηλικιακες ομαδες κτλ. Και οταν διψας να δουλέψεις, και εχεις τοσες γνωσεις και το πρωτο σου μπουκινγκ ειναι με ενα παιδακι που θελει εμπειρία, δεν υπακουει, εισαι στο κρυο και οι ασχετες βοηθοι που δεν εχουν σχεση με την εκπαιδευση και απλως τυγχαινει να γνωριζουν τα παιδια καλύτερα, σου κανουν τους εξυπνους, τότε απογοητεύεσαι. Λογικα εσενα για να σε παρει το σχολείο, σου εκαναν εκπαιδευση κτλ. κατι που τα παραπανω σχολεια δεν εχουν την υπομονονη να σου κανουν. Και γενικα τα σχολεια ειδικης δεν προσλαμβανουν τους καλυτερους, αλλα ατομα που συνηθως ειναι ψυχρα και αποτομα, γιατι τα θεωρουν οτι μπορουν να αντεπεξελθουν καλυτερα. Και αυτος ειναι ο λογος που δεν τα προτιμω. Και γενικα, αν εισαι βοηθος, δεν πρεπει να ζηλευεις καποιο που μπορει να παιρνει κατι παραπανω απο σενα, γιατι υπαρχουν εξεραιτικοι εκπαιδευτικοι που δεν εχουν λογκ τερμ.

      Like

  7. Ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σχόλιά σας😊. Να το τολμήσετε το supply teaching. Μετά την πρώτη κρυάδα, γίνεται πολύ ενδιαφέρον.

    Like

  8. Οκ, δεν θέλεις κριτική. Μεταφράζω το ποστ σου στα αγγλικά, για να φτάσει στα agencies που έχεις αναφέρει. Και ένα tip από μένα: τα agencies και οι recruiters επικοινωνούν μεταξύ τους. Αν δεν το έχεις καταλάβει, με την πρόσληψή σου έχεις κάνει εγγραφή σε βάση δεδομένων.

    Like

  9. Καλησπέρα Μasha. Δυστυχώς απ’ τη στιγμή που γράφεις το σχόλιο μέχρι να δημοσιευτεί περνάει κάποιος χρόνος, δεν είναι καλό να αντιδράς τόσο βιαστικά και να μιλάς με αυτόν τον τρόπο. Το μόνο agency που αναφέρεται στο άρθρο είναι εξαιρετικό και της έχει φερθεί άψογα. Μόνο καλά σχόλια αναφέρονται. Τέλος, είναι κρίμα να υπάρχει τόσος αρνητισμός και να ερμηνεύονται τα γραφόμενα κάποιου τόσο αρνητικά – ειδικά από συναδέλφους. Η συγγραφέας δεν άφησε αιχμές για το παιδί με τις μαθησιακές δυσκολίες – ίσα ίσα γράφει για τη δική της απειρία να το χειριστεί, όπως όλοι μας που μας στέλνουν σε θέσεις SEN, επειδή έχουν ανάγκη και οι πρώτες μας εμπειρίες είναι πολύ ιδιαίτερες… Καλό θα ήταν προσβλητικά σχόλια και άσχημοι χαρακτηρισμοί να αποφεύγονται. Πάντως είναι σεβαστή η άποψή σου, όπως και οι απόψεις όλων όσων καταθέτουν την εμπειρία τους.

    Liked by 2 people

    1. Θέλετε μήπως να μετρήσω πόσα προσβλητικά σχόλια περιέχει το ίδιο το ποστ; Το πραγματικό κρίμα είναι που άνθρωποι σαν την υπογράφουσα το ποστ εργάζονται σε σχολείο. Δεν φαίνεται να γνωρίζουν ούτε καν ποιες είναι οι απαιτήσεις και ο ρόλος τους. Αρνητισμός είναι η κριτική στα απαράδεκτα (για εκπαιδευτικό, αλλά και για εργαζόμενο) που γράφει ως “χρήσιμη εμπειρία”;; Το ότι περίμενε μέσα από ελληνικά γκρουπάκια στο φέησμπουκ να μάθει πως λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα μιας ξένης χώρας και πως μπορείς να γίνεις μέρος του, είναι θετικισμός ας πούμε;; Είναι επαγγελματισμός;; Μόνο που δεν έγραψε ότι περίμενε με το φραπέ στο χέρι να της φέρουν τη δουλειά στο σπίτι. Είναι αισχρή και οικεία ελληναράδικη όλη η νοοτροπία του ποστ και της κοινοποιημένης “εμπειρίας”. Ντρέπομαι που έχουμε μαζευτεί τόσοι πολλοί τελικά. Και οργίζομαι, κυρίως γιατί τα περισσότερα απ’όσα αναφέρονται, δεν συμβαίνουν σε όσους είναι εργατικοί και καταλαβαίνουν το περιβάλλον και τις υποχρεώσεις τους. Ακόμα και με τέτοια άκυρη επαγγελματική συμπεριφορά, το βρετανικό σύστημα υποδέχεται και στηρίζει τους newly qualified (και μάλιστα με ελάχιστη UK εμπειρία, ακόμα και εθελοντική). Αντί να γράφει πόσο τυχερή υπήρξε -με τα ελάχιστα που έκανε- θέλει από πάνω να μοιραστεί και τη γκρίνια της για όλα και όλους.

      Θα μπορούσα να χτενίσω το ποστ γραμμή προς γραμμή. Θα αρκεστώ στο “ποιοί είναι οι φερέγγυοι μαθητές”, στο άκουσμα του οποίου οι κύριοι του Ofsted, αλλά και οποιοσδήποτε σοβαρός συνάδελφος, θα ξερόβηχαν.

      Like

      1. Masha, πραγματικά έχεις το χειροτερο ελαττωμα, τη ζηλεια, κι οσο και να το αρνηθεις αυτο φαινεται απ’ αυτα που γραφεις. Και εσυ εισαι τυχερη. Εγω εκανα αρκετο καιρο για λογκ τερμ. Απ’ οτι καταλαβα δουλευεις βοηθος και νιωθεις αδικημενη που δεν εισαι δασκαλα στην Αγγλια ακομη. Και αρκετοι δασκαλοι, λενε απ ευθειας σε πρακτορεια οτι δεν θελουν να δουλευουν μαζι τους, αλλα δεν διακοπτεται η συνεργασια με τα αλλα.Αν δεν σου αρεσει η θεση του βοηθου, τοτε ζητα απο τα αλλα πρακτορεια να σε στειλουν δασκαλα. Και αν κανεις αντικαταστασεις δασκαλου, τοτε μπορεις να παιρνεις λιγοτερα απο ενα λογκ τερμ βοηθου. Διαλεγεις εσυ. Λογκ τερμ ή το ρισκο των αντικαταστασεων με οτι αυτο συνεπαγεται.

        Like

  10. Αγαπητέ Μasha,
    Αν κάποιος μένει σε άλλη χώρα και θέλει να μάθει πώς είναι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας άλλης χώρας ίσως ένα μπλόκ ή γκρουπ να βοηθήσει.Δυστυχως το website του υπουργείο δεν είναι τόσο ευανάγνωστο και δεν δίνει ακριβώς λεπτομέριες για το πώς λειτουργούν τα σχολεία εμπειρίες πως είναι τα παιδιά οι ώρες εργασίας(τώρα κάνε το μετάφραση και αυτό και στείλε του το στο υπουργείο.)Αν έχεις καλύτερο τρόπο μπορείς σε παρακαλώ να μας το προτείνεις.
    Μακαρι, να είχαμε όλη την δικιά σου θετική εμπειρία.Ειλικρινα είναι θετικό το ότι καποιοι απο εμας δεν τα βρήκαν δύσκολα.Το να δυσκολεύεται κάποιος όταν ξεκινάει μία δουλειά σε άλλο εκπαιδευτικό σύστημα σε μία άλλη χωρά είναι φυσιολογικό.Ακομα και να παραπονιέται.Το να σου συμβαίνουν στραβά στην δουλειά δεν είναι θέμα εργατικότητα, διότι δεν ξέρεις πόσες ώρες ξενυκτησε ο κάθε δάσκαλος για να ετοιμάσει υλικό και αν και την επόμενη μέρα το σχολείο του ακύρωσε το cover.
    Ακόμα και να μην συμφωνεις με τα γραφόμενα δεν είναι πολιτισμένο να μειωνεις και να απειλείς.Ο καθένας καταθέτει τα βιωματα του, αν σε ενοχλούν μην τα διαβάσεις. Όταν ξεκίνησα ως SEN Teaching Assistant με ένα πρακτορείο με έστειλαν να κάνω Science cover, δεν έχω γνώσεις φυσικής και δεν με ενημέρωσαν για το ρόλο.Μου ήταν δύσκολο, το ίδιο ακριβως περιγράφει και η κοπέλα.Δεν γνώριζει τα SEN άρα όταν δεν γνωρίζεις κάτι, καλύτερα να μην το κάνεις για να μην το κάνεις και λάθος.Αφου ολοι εμείς είμαστε λάθος και έχουμε λάθος αντίληψη των πραγμάτων,ειλικρινά θα σε παρακαλούσα θερμά να μας καταθεσεις την δική σου εμπειρία με θετικισμό και πώς είναι ο σωστός επαγγελματίας.

    Liked by 2 people

    1. Δεν είναι θέμα προσωπικής εμπειρίας -μάλιστα, δεν υπήρξα τόσο γρήγορα τυχερός όσο η συγγραφέας. Απλά βήματα λογικής λοιπόν:

      Ανοίγεις οποιοδήποτε job search engine (CV Library, Reed, Monster, Simply Hired κλπ.) και βάζεις τη λέξη teacher. Κάθε μα κάθε αποτέλεσμα, γράφει μέσα στα βασικά requirements τρία γράμματα: QTS.
      Ψάχνεις τι είναι αυτό και πως γίνεται να το πάρεις. Κάνεις αίτηση την ίδια μέρα. Το website του Υπουργείου είναι εξαιρετικά κατατοπιστικό.
      Δεν έχεις πτυχία μεταφρασμένα; Κακώς. Πως περίμενες ότι θα μπορέσεις να δουλέψεις σε ξένη χώρα; Θα πεις “είμαι καλός δάσκαλος” και αυτό θα δουλέψει;
      Να μην πω εδώ τι εικόνα δίνει επαγγελματίας που “δεν αξιώθηκε ποτέ να παραλάβει το κανονικό του πτυχίο”. Αντίγραφα δεν χρειάζονται (κανείς δεν θα σου ζητήσει να καταθέσεις πρωτότυπα έγγραφα), αλλά ακόμα και αν χρειαστείς, πηγαίνεις στο Τμήμα Μεταφράσεων του Υπουργείου Εξωτερικών και μετά για σφραγίδα της Χάγης και τα επικυρώνεις.
      Εννοείται ότι έχεις ήδη βγάλει National Insurance Number (NINο) σε ένα job centre (ψάχνεις ποιο είναι για την περιοχή που μένεις). Το λέω για τους καινούριους αυτό, μιας και ούτε αυτονόητο είναι, αλλά και παίρνει κάποιο χρόνο (ένα μήνα ή παραπάνω) μέχρι να σου το στείλουν. Στη διαδικασία αυτή (appointment και interview) εννοείται ότι πρέπει να έχεις απαραίτητα έγγραφα μαζί σου (διαβατήριο, συμβόλαιο ενοικίου ή ‘proof of address’ letter από κάποιον που σε φιλοξενεί).

      Αν έχεις μόνο 3 ώρες την ημέρα λοιπόν, μπαίνεις στα job search engines και ξεψαχνίζεις τις αγγελίες. Από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβρη τουλάχιστον είναι άφθονες. Κάθε μία συνήθως έχει το logo και ένα email ενός teaching agency. Το ψάχνεις ξεχωριστά, κρατάς λίστα, mails, τηλέφωνα επικοινωνίας. Παράλληλα, σε όποιες θέσεις βλέπεις να πληροίς τα βασικά κριτήρια, στέλνεις κατευθείαν αίτηση. Μπορείς να στείλεις και 10 την ημέρα, και παραπάνω αν θες. Είναι εξαιρετικά εύκολο και απλό αν πρώτα έχεις φτιάξει ένα λογαριασμό στη σελίδα, ώστε να έχεις προφίλ, να ανεβάσεις το CV σου, preferences σε teaching subject, locations κλπ. Φτιάχνεις επίσης ένα τυπικό cover letter που πρέπει πάντα να συνοδεύει την αίτηση. Αν δεν ξέρεις τι είναι, μην ανησυχείς. Θα σου το ζητήσει στην πορεία και θα έχει για σένα ένα sample letter. Την ίδια στιγμή στον υπολογιστή σου ψάχνεις τι είναι όλα αυτά και πως γίνονται σωστά (cover letter, CV κλπ.). Το internet βοηθάει σ’αυτό. Εννοείται ότι έχεις φτιάξει προφίλ στο LinkedIn και αναζητάς recruiters και agencies -ξεκινάς με αυτούς που έχεις βρει παραπάνω. Με λίγα λόγια: τους πρήζεις.

      Με “καμιά δεκαριά όλο το χρόνο” αιτήσεις, δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά. Σε καμία χώρα. Ο λόγος που πρέπει να στείλεις πολλές, είναι για να φτάσει η αίτηση στους recruiters και στα agencies και να δουν το CV σου. Αν δεν σε πάρουν για τη θέση που ζήτησες, είναι πιθανό να σε πάρουν για εγγραφή και συνέντευξη ή αργότερα κάποια στιγμή στο μέλλον. Ένα uploaded CV σε αυτές τις σελίδες είναι must, γιατί ακόμα κι αν δεν κάνεις αίτηση, οι recruiters βλέπουν τις καταχωρήσεις. Η λογική είναι ότι όσο πιο πολύ το τσιγκλάς, δημιουργείς κίνηση και ενδιαφέρον. Είναι σίγουρο ότι θα λάβεις τηλεφώνημα. Ίσως κανένα δεν οδηγήσει σε δουλειά αρχικά. Για μόνιμη δουλειά teaching, είναι καραmust να έχεις προϋπηρεσία στο UK. Γι’αυτό, αν σε ρωτήσουν εσύ λες ότι ενδιαφέρεσαι για supply teaching ή teaching assistant. Γενικά τους λες την αλήθεια (π.χ. δεν έχεις προϋπηρεσία, αλλά θέλεις πολύ να μάθεις και ενδιαφέρεσαι για ειδικό training) γιατί αυτός είναι ο τρόπος να σε βοηθήσουν και να βρουν κάτι σωστό για σένα. Και θα το κάνουν, believe me.

      Το “δεν μου άρεσαν οι Άγγλοι, δεν έκανα φίλους καθόλου, τα είχα ψιλοπαρατήσει” επίσης δεν είναι νοοτροπία που θα φέρει αποτελέσματα. Άρα δεν γκρινιάζουμε αν δεν έρθουν. Αν θέλουμε να εργαστούμε, ψάχνουμε ό,τι μας φαίνεται σχετικό, ρωτάμε, κοιτάμε αγγελίες, πηγαίνουμε στα τοπικά council services ή βιβλιοθήκες, όπου συνήθως υπάρχουν αναρτήσεις με ανακοινώσεις για οτιδήποτε, ξαναρωτάμε τους ανθρώπους εκεί, ψάχνουμε τρόπους σύνδεσης, ματώνουμε τον υπολογιστή στο ψάξιμο. Μπορείς να γραφτείς σε παραπάνω από ένα agencies (γράψου σε όσα μπορείς και μετά βλέπεις ποιο είναι πιο δραστήριο και σοβαρό). Κατά την εγγραφή, ζητάς ξεκάθαρα να σου πουν ότι δεν υπογράφεις αποκλειστική δέσμευση για εργασία.

      Σε παίρνουν λοιπόν τηλέφωνο από το agency το πρωί για δουλειά. Ρωτάς τι θέση είναι (teacher ή assistant), ρωτάς που είναι το σχολείο και ποια είναι η διαδρομή. Οφείλουν να σου πουν, και μάλιστα τα περισσότερα σου έχουν υπολογίσει τη διαδρομή από το σπίτι και τα μέσα που θα πάρεις, αν δεν οδηγείς. Αν είναι για teacher, ρωτάς αν υπάρχει διαθέσιμο lesson plan (δεν είναι δεδομένο ότι ο teacher που απουσιάζει, έχει αφήσει plan). Μόνο αν σε καλέσουν από την προηγούμενη, είσαι υποχρεωμένος να έχεις lesson plan. Για την προετοιμασία μάλιστα, συνήθως πληρώνουν παραπάνω (το ρωτάς κι αυτό). Αν πεις “όχι” στη θέση της ημέρας, απλώς θα πάρουν τηλέφωνο τον επόμενο διαθέσιμο. Τόσο απλά. Αν πεις πολλά “όχι”, πάλι δεν τους πειράζει, αλλά μάλλον σημαίνει ότι δεν θέλεις και πολύ να κάνεις τη δουλειά. 45 λεπτά οδήγηση για να φτάσεις σχολείο είναι τύχη στην Αγγλία. Κάνω πάνω από 1μιση ώρα να φτάσω στο σχολείο που εργάζομαι -θα μπορούσα να βρω και πιο κοντά ίσως, αλλά το σχολείο αυτό το αγαπώ. Δεν είχα ιδέα αν είναι outstanding ή good, δεν με ένοιαζε. Με ένοιαζε να δουλεύω καλά.

      Το ημερομίσθιο δεν καθορίζεται από το agency, αλλά το agency παίζει ρόλο στο τι standards μπορεί να κρατήσει γι’αυτό. Επίσης αν το σχολείο είναι μακριά, πιέζεις το agency να σου καλύψει transport costs ή να αυξήσει ανάλογα το μεροκάματο. Assistant σημαίνει από 60-80 μικτά τη μέρα (το 90 είναι σπάνια τύχη). Teacher είναι από 100-130 μικτά (και παραπάνω, σπανιότερα).

      Για τα αμιγώς εκπαιδευτικά θέματα, ας μη τοποθετηθώ. Από τη στιγμή που η συγγραφέας αναφέρει τους ΤΑ ως μάρτυρες ή παρατηρητές, προφανώς έχει παρανοήσει πολλές λειτουργίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δουλίτσα να υπάρχει όμως…

      Liked by 1 person

  11. Αγαπητέ Masha,

    Ευχαριστούμε για τις συμβουλές. Σίγουρα φαίνεσαι πολύ πιο κατατοπισμένος από όσο εγώ και πιο αποφασιστικός. Το άρθρο μου σε καμία περίπτωση δεν είναι “οδηγός” για το πώς μπορεί κάποιος να ξεκινήσει να εργάζεται ως δάσκαλος στην Αγγλία. Μάλλον εκεί μπερδεύτηκες. Κατέθεσα την προσωπική μου εμπειρία. Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν έκανα πολλά τον πρώτο χρόνο. Ο λόγος ήταν τα δύο παιδιά μου, τα οποία ήταν πολύ μικρά και μόλις είχε ανατραπεί η ζωή τους, οπότε με χρειάζονταν. Λυπάμαι που αυτό το πήρες σαν αφορμή για να με προσβάλεις. Επίσης, ήμουν γενικώς πολύ αργή γιατί συνάντησα μεγάλες προσωπικές δυσκολίες στην προσαρμογή μου εδώ. Αλλά επιπλέον δεν είχα απόλυτη οικονομική ανάγκη να εργαστώ. Λυπάμαι αν αυτό σε στενοχωρεί.

    Ορισμένες διευκρινήσεις:

    Ο λόγος που δεν θέλω να δουλεύω με παιδάκια που έχουν μαθησιακές δυσκολίες είναι ότι δεν έχω το κατάλληλο training και έτσι δεν πιστεύω ότι μπορώ να τους προσφέρω αυτό που αξίζουν.

    Το ζήτημα με το ότι ο t.a. θα είναι μάρτυρας ήταν ένα ξεκάθαρο αστείο, λυπάμαι που δεν το κατάλαβες. Καταλαβαίνω όμως ότι δεν έχουμε όλοι την ίδια αίσθηση του χιούμορ (μου επιτρέπεις, φαντάζομαι να γράψω ένα αστείο σε ένα informal post στο blog που ανήκει σε μια φίλη μου).

    Το σχόλιο για τον διευθυντή στη Ναύπακτο ήταν επίσης ειρωνικό. Απίστευτο το πώς το εξέλαβες.

    Σε κάθε τάξη υπάρχουν φερέγγυοι μαθητές. Με την έννοια ότι έχουν πολύ καλή συμπεριφορά και είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν με υπευθυνότητα. Δεν είναι κατακριτέο αυτό. Εκείνο που είναι κατακριτέο βέβαια είναι το να λέει η βοηθός μπροστά στα παιδιά “these are your high ability and those are your low ability”. Απαράδεκτο και μου έχει συμβεί πολλές φορές δυστυχώς.

    Υπάρχουν κι άλλες διευκρινήσεις που θα ήθελα να κάνω αλλά, δυστυχώς δεν έχω τον απαραίτητο ελεύθερο χρόνο.

    Για να δούμε, λοιπόν, εσύ, ο καλός δάσκαλος τι “μάθημα” θα έδινες στους μαθητές σου με τις απαντήσεις σου:

    – Προσέβαλες ΑΙΣΧΡΑ έναν άνθρωπο που απλά έγραψε την εμπειρία του. Σου θυμίζω ότι απευθύνομαι σε ενήλικες, που μπορούν να κρίνουν και να κρατήσουν ή να πετάξουν τις συμβουλές μου. Σου θυμίζω επίσης ότι ήταν ένα απλό αυθόρμητο άρθρο, δεν είχα κανένα οικονομικό κίνητρο για να το γράψω φυσικά. Είχα στο μυαλό μου μόνο να μοιραστώ την εμπειρία μου, θεωρώ με μετριοφροσύνη. Δεν είπα: “δείτε όλοι τι ακριβώς πρέπει να κάνετε!”

    – Απείλησες και εκβίασες έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζεις.

    – Απειλώντας και εκβιάζοντας, απαίτησες εμμέσως να δημοσιευθεί το σχόλιό σου στον προσωπικό ιστότοπο κάποιου άλλου. Δηλαδή στάθηκες έξω από το “σπίτι” κάποιου άγνωστου και απειλώντας ότι θα του κάνεις κακό απαίτησες να σου ανοίξει για να τον προσβάλεις.

    – Με αλαζονικό τρόπο, προσπάθησες να μας διαβεβαιώσεις για το πόσο καλός δάσκαλος είσαι και, φυσικά, πόσο πιο ικανός στην αναζήτηση εργασίας. Μπορεί να είσαι. Σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι και χειρότεροι από εσένα. Όπως γράφω στην πρώτη παράγραφο του άρθρου μου, δεν έχουμε όλοι την ίδια νοημοσύνη. Θα περίμενε κανείς ότι ειδικά εσύ θα το σεβόσουν αυτό.

    – Ειρωνεύτηκες με τον χείριστο τρόπο έναν άγνωστο σε εσένα άνθρωπο.

    – Χαρακτήρισες και έκρινες έναν άγνωστο άνθρωπο, βασιζόμενος σε ελάχιστα στοιχεία (δηλαδή σε ένα ποστ στο ίντερνετ)

    Αυτά είχα να πω. Θα μπορούσα κι εγώ να σε προσβάλω καθώς και να επιχειρήσω να σε εξευτελίσω. Θα μπορούσα, χωρίς καμία ψυχραιμία, να γράψω ένα κατεβατό για τυχόν ανακρίβειες στα δικά σου γραφόμενα. Θα μπορούσα να μη σεβαστώ τη δική σου άποψη. Αλλά μετά, τι μάθημα θα έδινα εγώ, η κακή δασκάλα, στους δικούς μου μαθητές;

    Liked by 1 person

      1. Υπέροχο σχόλιο και υπέροχες μπούρδες. Υποτίθεται ότι το κείμενο απευθύνεται σε ανθρώπους που αναζητούν συμβουλές και κατάρτιση σχετικά με τη συγκεκριμένη δουλειά. Αν γράφεις μυθιστόρημα πως ξεκίνησε η ζωή σου στην Αγγλία, συγγνώμη που δεν το κατάλαβα. Δεν βοηθάει και ο τίτλος του blog για κάτι τέτοιο.

        Για το τι δάσκαλος μπορεί να είμαι, δεν έγραψα κουβέντα, ούτε έκανα καμία επίδειξη ούτε σύγκριση. Ούτε πιο ικανός είμαι στην αναζήτηση. Ό,τι έγραψα, είναι όσα μπορεί να κάνει κάποιος χωρίς συμβουλές και κατάρτιση, αρκεί να χρειάζεται απαραίτητα να βρει δουλειά στο χώρο της εκπαίδευσης – κι αυτό επειδή ένας σχολιαστής προηγουμένως ζήτησε ευγενικά να μοιραστώ την σχετική εμπειρία μου. Προσπάθησα μάλιστα να γράψω συγκεκριμένα πράγματα, μπας και τα δει κανείς που τα χρειάζεται, γιατί ίσως νομίσει ότι εδώ στα αφιλόξενα ξένα πρέπει να παλέψεις με θηρία για να εκτιμήσουν την αξία σου. Το αστείο είναι ότι στο κείμενό σου γράφεις για περιπτώσεις εξαιρετικής τύχης και υποστήριξης που συνάντησες, χωρίς φυσικά να τις αναγνωρίζεις ως τέτοιες. Μόνο σχόλια απαξίωσης για όλους, εκτός από σένα -που μόνη σου παραδέχεσαι ότι δεν προσπάθησες όσο έπρεπε (ή δεν χρειαζόταν, δεκτό). Προς τι τότε η κοινοποίηση της εμπειρίας με αυτό τον τρόπο; Ποιος ήταν ο στόχος; Σε ποιους απευθύνεται; Γιατί απαξιώνει ό,τι δεν είχες κατανοήσει στην πορεία μέχρι τώρα; Τι να κρατήσει αλήθεια κάποιος από όλη αυτή την εμπειρία; Ότι τελικά στάθηκες; Μπράβο.

        Μάλλον όμως έχω κάνει λάθος από την αρχή, μπαίνοντας στο blog. Εδώ απλώς γράφονται εμπειρίες και ιστοριούλες να περνάει η ώρα. Ευθύνη καμία. Είτε εκπαίδευση είτε μαγειρική, το ίδιο πράμα.

        Like

  12. Masha, εδώ μπορείς να δεις την περιγραφή του blog: https://greekteachersinengland.wordpress.com/greeks-teaching/. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ορίζεις εσύ ή ο οποιοσδήποτε αναγνώστης το περιεχόμενο του παρόντος blog (ιστολογίου). Αν δε σου αρέσει η θεματολογία ή ο τρόπος έκφρασης των αρθρογράφων τότε μπορείς απλά να μην επισκέπτεσαι το ιστολόγιο αυτό. Επιτίθεσαι ανώνυμα μεν, στοχευμένα δε και ίσως κάποια προσβλητικά σου σχόλια σβηστούν. Ευχαριστούμε.

    Like

  13. Αγαπητή Alice χαίρομαι που διάβασα το άρθρο σου. όχι μόνο γιατί αναλύεις με ωραίο τρόπο τη διαδικασία προσλήψεων και το τι είναι χρήσιμο να επιδειώξει κάποιος αλλά κυρίως γιατί μπαίνεις στην ψυχολογία του υποψήφιου δάσκαλου σ αυτή τη χώρα. Βρίσκομαι στο Leeds ( εδώ και λίγο καιρό ) και φυσικά αναζητώ την “επαγγελματική μου τύχη” . Ο σκοπός μου ειναι αφού τακτοποιηθώ να φέρω και την οικογένεια… ( μεγαλόπνοο σχέδιο για την ώρα ). Θα χαρώ να γνωριστούμε και κυρίως να μου “ανοίξεις τα μάτια” 🙂 γιατί απ όσο διαβάζω εδώ ( δυστυχώς σήμερα το ανακάλυψα ) , μάλλον επρεπε να χαράξω διαφορετικό σχέδιο ανόδου… όπως και ναχει θα προσπαθήσω να ακολουθήσω τις οδηγίες σου για τα γραφεία αναζήτησης εργασίας κλπ.

    Liked by 1 person

  14. Αγαπητέ Thomas, αν θέλεις δώσε μου την ηλεκτρονική σου διεύθυνση, ώστε να σε βοηθήσω, αν μπορώ. Σε ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιό σου.

    Liked by 1 person

  15. Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Δυστυχώς δεν μου ήρθε μήνυμα για την απάντηση και το είδα τυχαία σήμερα… Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ηλεκτρονική μου διεύθυνση sv2dxa@yahoo.gr Ευχαριστώ πολύ.

    Liked by 1 person

  16. Καλησπέρα κι από μένα !!! Είμαι γυμνάστρια και μόλις μετακόμισα στο Leeds !! Θα χαρώ πολύ να συναντήσω συναδέλφους εκπαιδευτικούς ! Αυτό είναι το email μου maroudazoi@gmail.com ! Θα ήθελα και εγώ κάποιες πληροφορίες για το επάγγελμα! Ευχαριστώ εκ των προτέρων !

    Liked by 1 person

  17. Γειά σας! Ονομάζομαι Βάντα και ενδιαφέρομαι κι εγώ να έλθω Αγγλία για να εργασθώ αρχικά ως TA και Supply Teacher. Εχω σπουδάσει Ελληνική φιλολογία και έχω κάνει πρακτική σε ένα British School στην Αθήνα. Ενδιαφέρομαι να εργασθώ σε primary school, καθώς τα classics (σε αντίθεση με ό,τι δημοσιεύουν στην Ελλάδα για την προώθηση των κλασσικών σπουδών στο εξωτερικό ) δεν είναι ένα δημοφιλές μάθημα στην Αγγλία. Όλες οι πληροφορίες για εμένα είναι χρήσιμες. Εκείνο που επίσης με ενδιαφέρει πολύ είναι αν είναι εύκολο να βρει κανείς εργασία ως supply teacher and teacher assistant αρχικά, ωστε να μπορεί να καλύπτει τα απαραίτητα έξοδά του, καθώς δεν έχω κάποιον να με φιλοξενήσει. Επίσης, δεν γνωρίζω αν μπορεί κανείς να νοικιάσει δωμάτιο σε περίπτωση που δεν έχει μόνιμη εργασία. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για κάποιον που πρωτοπηγαίνει σε μια χώρα. Έχω βγάλει National Insurance Number, επομένως δεν θα χρειασθεί από αυτή την άποψη να περιμένω ένα μήνα. Σας ευχαριστώ πολύ!

    Like

  18. Επιπλέον, θα σας ήμουν ευγνώμων εάν μπορούσατε να με ενημερώσετε για την συμπεριφορά των μαθητών στην Αγγλία γιατί έχω ακούσει αρκετά ανησυχητικά σχόλια. Παντού βέβαια υπάρχουν τα πάντα. Και πάλι σας ευχαριστώ!!

    Like

  19. Καλησπέρα! Είμαι και εγώ εδώ για πληροφορίες. 🙂 Έχω τελειώσει φιλολογία και έχω μετατυχιακό άσχετο με την εκπαίδευση. Διδάσκω σε φροντιστήρια πολλά χρόνια κα έχω γενικώς εμπειρία στη διδασκαλία αρκετή. Είμαι ήδη Αγγλία, έχω QTS και έχω γραφτεί σε 3 agencies, που μου είπαν ότι αρχικά θα εργαστώ ως assistant και έπειτα ως teacher. Έπισης, έχω ήδη offer για Latin Teacher σε ένα σχολείο 2 φορές την εβδομάδα, ανεξάρτητα από τα agencies.
    Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω τι να προσέξω, τι πρέπει να έχω για να πάω στο μάθημα (π.χ. βιβλία, πλάνο, ηλεκτρονικό υλικό). Τι να περιμένω από τους υπόλοιπους καθηγητές και από τους μαθητές. Επίσης, έχω ακούσει ότι στο διάλειμμα προσέχεις τα παιδιά. Τι ακριβώς κάνεις; Ακόμη, μου πρότεινε το ένα agency αν συνεργάζομαι και με άλλα να με βάλει σε πρόγραμμα Umbrella για την πληρωμή, αλλά έχω ακούσει πως δεν συμφέρει. Επίσης, τι είναι προτιμότερο; Primary/Secondary Κλπ. Έχω διδάξει κυρίως Γ’ Λυκείου και φοιτητές πανεπιστημίου, δλδ ενήλικες. Αυτά. Και φυσικά, ό,τι άλλο θεωρείτε ότι θα με βοηθήσει να είμαι πιο καλά προετοιμασμένη.
    Σας ευχαριστώ.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s