Greek mothers

Τα πολιτισμικά σοκ της Ελληνίδας μάνας

Και μετά από την δακρύβρεχτη ιστορία μου, ώρα να ευθυμήσουμε και λιγάκι. Όσα θα αναφερθούν παρακάτω αποτελούν προσωπικά βιώματα και δεν έχουν καμία διάθεση να προσβάλουν κανέναν. Με χιουμοριστική διάθεση θα περιγράψω όλα όσα μου φάνηκαν ότι προέρχομαι από άλλον πλανήτη.
Πάμε λοιπόν:

 

Πολιτισμικό σοκ 1 : Επάγγελμα μάνα. Ένα από τα πράγματα που με παραξένεψε τις πρώτες ημέρες στην Αγγλία, ήταν ο αυξημένος σε σύγκριση με την Ελλάδα αριθμός γονέων με πολλά παιδιά. Καροτσάκια και από δίπλα 1-2 παιδιά και η γυναίκα σε καταστάση προχωρημένης εγκυμοσύνης. Παρατηρούσα λοιπόν με απορία πως αυτοί οι άνθρωποι επιβιώνουν με τόσα παιδιά και γενικά αυτή η μάνα πως τα καταφέρνει να δουλεύει, να μεγαλώνει παιδιά, να κυοφορεί, να ασχολείται με το σπίτι κλπ. κλπ. κλπ., δηλαδή ό,τι κάνει μια Ελληνίδα μάνα ή τουλάχιστον η πλειοψηφία. Η απορία μου λύθηκε όταν ρώτησα μια Αγγλίδα φίλη τι δουλειά κάνει. Η απάντηση αποσβολωτική “Είμαι μάνα”. Ε;;;;;;; Κι εγώ μάνα είμαι αλλά…… και τότε μου λύθηκε η απορία. Το βρετανικό κράτος βοηθάει οικονομικά τις οικογένειες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Με μια σειρά επιδομάτων και βάσει οικονομικών κριτηρίων μια μάνα μπορεί να μην εργάζεται και να μεγαλώνει τα παιδιά της παίρνοντας μικρή οικονομική βοήθεια από το κράτος. Ακριβώς όπως στην Ελλάδα που τα παιδιά αποτελούν τεκμήριο διαβίωσης και τα φορολογούν.
Πολιτισμικό σοκ 2: Τα παιδιά δεν τα παρακολυθεί παιδίατρος αλλά μια επισκέπτρια υγείας. Σε περίπτωση ασθένειας απευθύνεσαι τηλεφωνικά στο ιατρικό κέντρο που είσαι εγεγγραμμένος και ένας παθολόγος, ναι καλά διαβάσατε, [παθολόγος θα κρίνει αν το παιδί πρέπει να προσέλθει για εξέταση]. Σε περίπτωση που είναι σοβαρά άρρωστο και μόνο τότε θα παραπεμφθεί σε παιδίατρο. Αλί και τρισαλί για την ελληνίδα μάνα. Δηλαδή δεν θα μπορώ να τηλεφωνώ στον παιδίατρο τα άγρια χαράματα να του πω ότι το παιδί βήχει λιγουλάκι; Ότι έχει τον υψηλό πυρετό 37.5; Ότι δεν τρώει το φαΐ του και δεν ξέρω τι να κάνω; Πωπω μεγάλη συμφορά λέμε. Αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Άχρηστοι αυτοί οι γιατροί εδώ. Που ακούστηκε παθολόγος να εξετάζει παιδιά!!!!!!! Και η καρδιά της ελληνίδας μάνας σπαράζει κάθε φορά που το βλαστάρι της βήχει ή του τρέχει η μυτούλα του!!!! Άσε που για κάθε ασθένεια η λύση είναι μία: παρακεταμόλη, το γνωστό σε μας ντεπόν. Βήχει το παιδί; Παρακεταμόλη. Έχει πυρετό; Παρακεταμόλη. Μια και έξω και ξεμπέρδεψες. Και φυσικά δεν σου δίνουν οδηγίες για την ποσότητα που πρέπει να δώσεις. Ακολουθείς τις οδηγίες πάνω στο κουτί!!!!! Ιησούς Χριστός Νικά και όλα τα κακά σκορπά. Μεγάλη επιτυχία το σύστημα υγείας στην πολιτισμένη Δύση!

 

Πολιτισμικό σοκ 3: σχολική λίστα. Ακόμα θυμάμαι το αποσβωλομένο ύφος της Αγγίδας δασκάλας όταν την ρώτησα που είναι η περίφημη σχολική λίστα. Η καημένη με κοίταξε με ένα ύφος, κάτι σαν αγελάδα να πω, κάτι σαν να μιλούσα κινέζικα και με ύφος που φανέρωνε την υπέρτατη προσβολή με ρώτησε τι εννοούσα. Όταν εξήγησα τι εννοώ, γέλασε με την καρδιά της και τότε μου εξήγησε ότι εδώ οι γονείς δεν αγοράζουν τίποτα πέρα από την στολή του σχολείου και την σχολική του τσάντα. Πως;;;;; Τι εννοείτε τίποτα κυρία μου; Ούτε ένα μολύβι, μια γόμα, τετράδια; Και πως θα το στείλω στο σχολεί; Έτσι ξεβράκωτο; Και πως θα καμαρώνει αυτό για το καινούργιο του μολύβι που μόνο καφέ δεν φτιάχνει; Τσ τσ άκου κάτι πράματα. Τίποτα όμως.
Και μετά έρχεται το άλλο σοκ. Τα παιδιά δεν παίρνουν βιβλία. Όχι καλά διαβάσατε. Δεν κουβαλούν μια τσάντα που είναι πιο βαριά απο τα ίδια, ούτε ένα δέντρο σε φωτοτυπίες. Ανάλογα με το θέμα που προσεγγίζουν στο σχολείο κάθε εβδομάδα φέρνουν ένα διαφορετικό βιβλίο που τα ίδια επιλέγουν (ναι τα ίδια από μια σειρά βιβλίων αλάλογα με το αναγνωστικό τους επίπεδο) και μια φορά την εβδομάδα φέρνουν και μια φωτοτυπία με μαθηματικά. Κάθε τρίμηνο επίσης έχουν μια σειρά απο δραστηριότητες να κάνουν στο σπίτι, εάν βέβαια θέλουν. Ναι σωστά καταλάβατε.Δεν χάνετε το απογευμα σας διαβάζοντας το παιδί σας και κάνοντας την μία φωτοτυπία μετά την άλλη, υποκαθιστώντας τον ρόλο της δασκάλας. Δεν σπάτε το κεφάλι σας να καταλάβετε τι πρέπει να κάνετε και δεν αισθάνεστε σαν να είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο. Εδώ κάθε δασκάλα χρεώνεται προσωπικά την αποτυχία ενός παιδιού και δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αν είναι καλή δασκάλα θα βρει τον τρόπο το παιδί να μάθει. Θα προσπαθήσει να βρει τι φταίει και θα το διορθώσει, αλλιώς ο διευθυντής του σχολείου θα απαιτήσει εξηγήσεις. Έτσι δεν γίνεται και στην Ελλάδα; ( Η γνώση μου φτάνει μέχρι το Year 2, μην παρεξηγηθούμε ότι γράφω ανακρίβειες).
Μέχρι στιγμής αυτά είναι τα τρία μεγάλα πολιτισμικά σοκ που έπαθα σαν ελληνίδα μάνα. Θα επανέλθω με άρθρο για τα πολιτισμικά σοκ της Ελληνίδας νηπιαγωγού.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s